Ανδρομέδα
Ο μύθος
της Ανδρομέδας
Η βασίλισσα των Νεφελωμάτων, ο μέγας Γαλαξίας της Ανδρομέδας
Ο μέγας “γαλαξίας της Ανδρομέδας”
Το όνομα Ανδρομέδα έχει δοθεί σε έναν εντυπωσιακό και μεγάλο σπειροειδή γαλαξία, η αστρονομική ονομασία του είναι Μ31 ….. το M παραπέμπει στο κατάλογο του Γάλλου αστρονόμου του 18ου αι., Charles Messier…… ο οποίος βρίσκεται εντός ενός αστερισμού που φέρει το ίδιο όνομα. Στον “αστερισμό Ανδρομέδα” υπάρχουν και άλλοι γαλαξίες.
Ο “μέγας γαλαξίας της Ανδρομέδας”, ο Μ31, είναι εξαιρετικά πολύτιμος στην Αστρονομία καθότι απέχει απόσταση “μόνον” 2,54
εκατομμυρίων ετών φωτός από τον δικό μας γαλαξία, τον “Γαλαξία”…
….. Προς
διάκριση η δικός μας γαλαξίας (όπου ο Ήλιος και η Γη μας) γράφεται με
Γ-κεφαλαίο. Όταν
αναφερόμαστε σε άλλον γαλαξία, τον γράφουμε με μικρό «γ» και ακολουθεί το όνομά
του.
Το μέγεθος του Μ31 είναι εντυπωσιακό, είναι ο πιο απόμακρος στο αχανές διάστημα εύκολα ορατός με γυμνό μάτι
γαλαξίας, καθώς έχει φαινόμενο μέγεθος 3,4. Η διάμετρός του είναι 140.000 έτη φωτός, ενώ με
τις αμυδρότερες περιφέρειές του φθάνει έως 180.000 έτη φωτός…… Οι διαστάσεις αυτές
είναι λίγο μεγαλύτερες από τις αντίστοιχες του Γαλαξία μας…. Επίσης, διαθέτει κάπου ένα
τρισεκατομμύριο άστρα, δηλαδή 2,5 με 5 φορές περισσότερα από τον Γαλαξία μας…… 200 - 400 δισεκατομμύρια
άστρα υπολογίζεται ο δικός μας Γαλαξίας.
Ο M31 υπολογίζεται να έχει ορατή μάζα περίπου 185 δισεκατομμύρια ηλιακές
μάζες και ολική μάζα 1,23 τρισεκατομμύρια ηλιακές μάζες, ενώ η ολική μάζα του
Γαλαξία μας εκτιμάται έως 1,9 τρις.
….. Άρα ο Μ31
είναι πιο αραιός και ο δικός μας περιέχει περισσότερη σκοτεινή ύλη, γι’ αυτό
έχει μεγαλύτερη (κατά 50%) μάζα, αν και διαθέτει -όπως γράψαμε- 2,5 με 5 φορές
λιγότερα άστρα.
Στην λεγόμενη “Τοπική
Ομάδα γαλαξιών” (αποτελείται από πολλές δεκάδες γαλαξίες), οι πιο πάνω (η “Ανδρομέδα”
και ο “Γαλαξίας” μας) αποτελούν τους δύο μεγαλύτερους γαλαξίες της, και
ακολουθούν ο “Γαλαξίας του Τριγώνου” (Μ33) και το “Μέγα Νέφος του
Μαγγελάνου”.
Μεγαλύτερη είναι επίσης και η απόλυτη λαμπρότητα του M31. Είναι περίπου 2,7 φορές μεγαλύτερη εκείνης του Γαλαξία μας….. παρ’ όλο που μας φωτίζει με το φως μόλις 26 δισεκατομμυρίων αστέρων μέσου μεγέθους (ως ο Ήλιος), από το σύνολο ένα τρισεκατομμύριο αστέρια που εσωκλείει, δηλ. με το φως μόνον του 2,6% των αστέρων του! Και αυτό διότι από τη Γη ο γαλαξίας της Ανδρομέδας φαίνεται πλάγια, καθώς η οπτική μας ευθεία σχηματίζει γωνία 77,5 μοιρών με τον άξονα του.
Μετρήσεις δείχνουν ότι ο γαλαξίας της
Ανδρομέδας πλησιάζει τον Γαλαξία μας με ταχύτητα από 120 έως 300 χιλιομέτρων το
δευτερόλεπτο και μπορεί να συγκρουστεί μαζί του σε 3 έως 5 δις χρόνια. Βέβαια, και
με την maximum αναφερθείσα ταχύτητα προσέγγισης των δύο γαλαξιών (1/1.000 της ταχύτητας του φωτός) δεν προκαλείται παρατηρήσιμη αστρονομική
μεταβολή μέσα στα 2,5 χιλιάδες χρόνια από την εποχή του Ιππάρχου μέχρι τις
ημέρες μας!
Πιστεύεται πάντως ότι δεν πρόκειται να υπάρξουν πραγματικές συγκρούσεις
αστέρων, απλά οι δύο γαλαξίες θα σχηματίσουν έναν ενιαίο ελλειπτικού σχήματος
γαλαξία, η δε διαδικασία της ενοποίησης
αυτής εκτιμάται ότι θα διαρκέσει 1 δις χρόνια.
Οι αστέρες
Αστέρας (ή
απλανής, σε αντιδιαστολή με τον πλανήτη), στην
αστρονομία, ονομάζεται κάθε ουράνιο σώμα που διατηρεί όλες εκείνες τις
ιδιότητες του δικού μας Ήλιου, πέριξ του οποίου περιστρέφεται η Γη. Συνεπώς
όλοι οι αστέρες είναι ήλιοι, και απ’ αυτούς είναι κατάστικτος ο ουράνιος θόλος.
Κάθε αστέρας είναι ένα λαμπερό αέριο ουράνιο σώμα που παράγει ενέργεια από
πυρηνικές αντιδράσεις σύντηξης που συμβαίνουν στον πυρήνα του….
Η αληθινή φύση των γαλαξιών άρχισε να διαφαίνεται στις αρχές του 20ού
αιώνα από τον Έντγουιν Χαμπλ και άλλους αστρονόμους. Ο γαλαξίας της Ανδρομέδας
αρχικά ονομαζόταν Νεφέλωμα της Ανδρομέδας, όπως και όλοι οι σπειροειδείς
γαλαξίες ονομάζονταν σπειροειδή νεφελώματα.
Οι γαλαξίες είναι τεράστια βαρυτικά συστήματα αστέρων, γαλαξιακών
υπολειμμάτων, κοσμικής σκόνης και σκοτεινής ύλης. Αποτελούνται από 10
εκατομμύρια έως 1 τρις (10^7 έως 10^12) αστέρες, οι οποίοι βρίσκονται σε τροχιά
γύρω από ένα γαλαξιακό βαρυτικό κέντρο.
Εκτός από αστέρες, οι περισσότεροι γαλαξίες περιέχουν και ένα μεγάλο
πλήθος αστρικών συστημάτων και αστρικών σμηνών, όπως και διάφορους τύπους
νεφελωμάτων. Οι περισσότεροι γαλαξίες έχουν διάμετρο από μερικές χιλιάδες έως
μερικές εκατοντάδες χιλιάδες έτη φωτός και απέχουν μεταξύ τους εκατοντάδες
χιλιάδες έως εκατομμύρια έτη φωτός.
Πιθανότατα, υπάρχουν περισσότεροι από 170 δισεκατομμύρια γαλαξίες στο
παρατηρήσιμο σύμπαν. Η λεγόμενη σκοτεινή ύλη φαίνεται να αποτελεί έως και το
90% της μάζας των περισσοτέρων γαλαξιών. Στο κέντρο των περισσότερων των
γαλαξιών, ενδείξεις συνηγορούν ότι υπάρχουν οι λεγόμενες μαύρες τρύπες,
υπερμεγέθεις, αόρατα στοιχεία των οποίων η φύση δεν είναι ακόμα διευκρινισμένη.
Στο σύμπαν, εκτός των γαλαξιών, βρίσκεται και διασκορπισμένη αραιότατη
ύλη, εξ αερίων και σκόνης η οποία μπορεί να θεωρηθεί ότι πληροί τον χώρο του
Σύμπαντος. Αυτή, η μεσογαλαξιακή ή διαγαλαξιακή ύλη, βρίσκεται σε μορφή
πλάσματος, με μέση πυκνότητα ενδεχομένως και κάτω από ένα σωματίδιο ανά κυβικό
μέτρο….
Τα νεφελώματα
Νεφέλωμα (Αγγλικά:
Nebula), στην
αστρονομία, είναι ένα διαστρικό σύννεφο σκόνης, υδρογόνου, ηλίου και άλλων
ιονισμένων αερίων. Αρχικά, νεφέλωμα ελέγετο κάθε αστρονομικό αντικείμενο
διάχυτου και χαμηλής εντάσεως φωτός, συμπεριλαμβανομένων όλων των γαλαξιών πλην
του δικού μας (Γαλαξία).
Τα νεφελώματα αποτελούν τον χώρο γέννησης των άστρων, καθώς και όσων
πλανητών τυχόν δημιουργούνται γύρω από αυτά. Γέννηση άστρου (δηλ. ήλιου, όπως
πιο πάνω ορίσαμε) συμβαίνει όταν ένα γιγάντιο εκ μορίων νεφέλωμα, διαστάσεων
εκατοντάδων ετών φωτός, που περιέχει κατά 90% άτομα υδρογόνου (χημικό
σύμβολο: H, ατομικός αριθμός 1), 10% άτομα ηλίου (χημικό σύμβολο: He, ατομικός αριθμός 2), ή
και βαρύτερα στοιχεία, νερό, αμμωνία και οργανικές ενώσεις, καταρρέει εξαιτίας
των δικών του βαρυτικών δυνάμεων.
…… Καθώς καταρρέει
περιστρέφεται όλο και ταχύτερα, διαπλατύνεται και παίρνει δισκοειδή μορφή. Στο
κέντρο του, συγκεντρώνεται το μεγαλύτερο μέρος της ύλης του και, έτσι,
εμφανίζεται ο πρωτοαστέρας.
Τα περισσότερα νεφελώματα είναι τεράστια σε μέγεθος και εκτείνονται σε
μεγέθη έως και εκατοντάδες έτη φωτός, αν δε συμπεριληφθούν και οι αχνές
προεκτάσεις τους, η διάμετρός τους φτάνει ακόμα και χιλιάδες έτη φωτός.
Ο Μύθος του Περσέα και της Ανδρομέδας
Η Ανδρομέδα ήταν μια
βασιλοπούλα, κόρη του βασιλιά της Αιθιοπίας Κηφέα και της Κασσιόπης…..
Ενδεχομένως, ο Κηφέας με
την Κασσιόπη βασίλευαν -κατά τη φαντασία ορισμένων- σε μια αρχαία Ιόππη, μια
μυθική επικράτεια που εκτεινόταν από τη Μεσόγειο μέχρι την Αραβία και την
Ερυθρά θάλασσα.… αν η Κασσιόπη σχετίζεται (;) με την αρχαία Ιόππη (σημερινή
πόλη Γιάφα, κοντά στο Τελ Αβίβ, Ισραήλ), την παραθαλάσσια ιστορική πόλη και
αρχαίο λιμάνι της Παλαιστίνης (;)….
Η Αιθιοπία
Η Αιθιοπία,
στα χρόνια που δημιουργούνται οι μύθοι, είναι μια τεράστια γη στις νότιες παρυφές του τότε γνωστού
κόσμου. Ο ιστορικός
Ηρόδοτος χρησιμοποιεί τον όρο Αιθιοπία για να περιγράψει τις εκτάσεις νότια της
Αιγύπτου. Πιο κάτω απ’ αυτήν ο Ωκεανός, η τεράστια θαλάσσια έκταση, ο
παγκόσμιος ποταμός που περιβάλλει την γη.
Από τους αρχαίους Έλληνες, οι
μαύροι Αφρικανοί ονομάζονταν Αιθίοπες (από το ρήμα αἴθω και το ουσιαστικό ὄψις,
δηλ. Αιθίοψ = καμένο πρόσωπο). Στην ομηρική σκέψη, η χώρα Αιθιοπία θεωρούνταν τόπος όπου ο ήλιος λάμπει αδιάκοπα,
γι’ αυτό και οι κάτοικοί της είχαν καμένο δέρμα.
Σύμφωνα με τη μυθολογία……
1) Την περίοδο του Τρωικού Πολέμου βασιλιάς των Αιθιόπων είναι ο Μέμνων.
Ο Μέμνων ήταν γιος της Ηούς
και του Τιθωνού, εγγονός του Λαομέδοντα και ανιψιός του
Πριάμου. Προσέτρεξε αρωγός στην Τροία για να βοηθήσει τον θείο του Πρίαμο. Μονομάχησε
με τον Αίαντα, χωρίς να υπάρξει νικητής, αργότερα όμως ενεπλάκη σε μονομαχία
από τον Αχιλλέα…..
……. Η Ηώς και η
μητέρα του Αχιλλέα, η Θέτις, φοβήθηκαν για την τύχη των παιδιών τους και
ικέτευσαν τον Δία να παρέμβει. Ο Δίας ζύγισε τις μοίρες των δύο μαχητών και η
μοίρα του Μέμνωνα βάρυνε περισσότερο στον ζυγό. Μετά από αυτό, ο Αχιλλέας
σκότωσε τον Μέμνωνα, αλλά η Ηώς επέτυχε από τον Δία να καταστεί ο γιος της
αθάνατος. Η Ηώς παρέλαβε το σώμα του Μέμνωνα από την Τροία και το μετέφερε στην
Αιθιοπία.
Τα δάκρυα που
έχυσε τότε η Ηώς, η θεότητα της Αυγής, έγιναν κατά τον μύθο οι σταγόνες της
δρόσου, που βρίσκουμε πολλά πρωϊνά επάνω στα φυτά……
2) Στην Ιλιάδα ο
Όμηρος παρουσιάζει τους Αιθίοπες ως άμεμπτους, ευσεβείς και αγαπημένους των
θεών, οι οποίοι συχνά τους επισκέπτονται για να παρακαθίσουν μαζί τους σε
συμπόσια. Στην πρώτη ραψωδία της Ιλιάδας
(423- 425), η Θέτιδα θέλει να ζητήσει τη βοήθεια του Δία, αλλά μαθαίνει ότι
εκείνος έχει αναχωρήσει για ένα δωδεκαήμερο συμπόσιο στους «αμύμονες
Αιθίοπες» («στους αψεγάδιαστους Αιθίοπες»).
«….. Ζεὺς γὰρ ἐς Ὠκεανὸν
μετ᾿ ἀμύμονας Αἰθιοπῆας
χθιζὸς ἔϐη κατὰ δαῖτα,
θεοὶ δ᾿ ἅμα πάντες ἕποντο·
δωδεκάτῃ δέ τοι αὖτις ἐλεύσεται
Οὔλυμπόνδε,…».
«….. διότι ο Ζεύς στον Ωκεανό, με τους αψεγάδιαστους
Αιθίοπες,
επήγε χτες για συμπόσιο, και οι θεοί τον
ακολούθησαν όλοι.
Όμως, τη δωδέκατη ημέρα, απ’ εκεί,
θα γυρίσει στον Όλυμπο,….».
Ιλιάδα (Α, 423- 425)
3) Στην Οδύσσεια, οι Αιθίοπες αναφέρονται ως ένας
λαός που ζει στα πέρατα του κόσμου, στα σύνορα από την ανατολή μέχρι και της
δύση. Στην αρχή της
Οδύσσειας, οι θεοί του Ολύμπου, απόντος του Ποσειδώνα, ο οποίος έχει πάει στην Αιθιοπία για να παραστεί
σε μια μεγάλη θυσία με ταύρους και κριάρια, αποφασίζουν να βοηθήσουν τον Οδυσσέα να επιστρέψει στην
πατρίδα του. Η απουσία του Ποσειδώνα στους Αιθίοπες είναι ένα σημαντικό
στοιχείο της πλοκής της Οδύσσειας, διότι προσφέρει την ευκαιρία στους άλλους
θεούς, και κυρίως στην Αθηνά, να παρέμβουν υπέρ του Οδυσσέα, χωρίς το εμπόδιο του
θεού της θάλασσας Ποσειδώνα,
ορκισμένου εχθρού του Οδυσσέα.
4) ΕΡΩΤΗΜΑ: Οι πιο πάνω μύθοι, περιέχουν ιστορικές μνήμες; Ο αρχαιοελληνικός πολιτισμός είναι αυτοδημιούργητος; ή δέχτηκε επιδράσεις από τους Αιθίοπες και την Αφρικανική ήπειρο γενικότερα; Δανείστηκαν οι αρχαίοι Έλληνες από τη θρησκεία, την επιστήμη και τη φιλοσοφία των Αιγυπτίων και των Φοινίκων; Τι κατά βάθος υποδηλώνουν, οι πιο πάνω αναφορές του Όμηρου για τα σούρτα-φέρτα και τα φαγοπότια των θεών στην άκρη του κόσμου, η έλευση του Δαναού από την Αίγυπτο, του Κάδμου από τη Φοινίκη, κλπ.…… Και στα ιστορικά χρόνια, οι σπουδές Θαλή, Πυθαγόρα, Δημόκριτου, Πλάτωνα κ.ά. στην Αίγυπτο;
5) ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ στο χώρο των κλασικών σπουδών: Μέχρι τώρα οι ακαδημαϊκοί ερευνητές (κυρίαρχη άποψη) εμμένουν στο αποκαλούμενο «αρχαιο-ελληνικό θαύμα». Μήπως, όμως, από λόγους ρατσισμού και αντισημιτισμού αγνοούνται κάποιες Αφροασιατικές ρίζες του Δυτικού Πολιτισμού;
Υπάρχουν, τα τελευταία χρόνια, εκτενείς συζητήσεις σε πανεπιστημιακές
σχολές και με κάλυψη από μέσα μαζικής ενημέρωσης, πάνω στο αν ο πολιτισμός της
αρχαίας Ελλάδας προέρχεται από τους πολιτισμούς των Φοινίκων και των Αιγυπτίων
και αν οι απαρχές του δυτικού πολιτισμού βρίσκονται στην Ασία και την Αφρική.
Την διαμάχη πυροδότησε, κυρίως, το βιβλίο (1987) του καθηγητή, στο Πανεπιστήμιο
Cornell των ΗΠΑ, Martin Bernal: «Η Μαύρη
Αθηνά - Οι αφροασιατικές ρίζες του κλασικού πολιτισμού».
Στην πιο πάνω θεώρηση του Μάρτιν Μπερνάλ, αντέδρασαν, βέβαια διαπρεπείς ακαδημαϊκοί με, πρώτη που καταφέρθηκε εναντίον της, την δρ. Μary Lefkowitz, καθηγήτρια κλασικής Ιστορίας στο Wellesley College της Μασαχουσέτης.
Η Κασσιόπη (ή Κασσιόπεια) περηφανευόταν για την ομορφιά της κόρης της, μάλιστα κάποτε καυχήθηκε ότι η Ανδρομέδα ήταν ωραιότερη ακόμα και απ' όλες τις Νηρηίδες! Η αυθάδεια αυτή, ύβρις απέναντι των νυμφών της θάλασσας, θεαινών, προκάλεσε την οργή τους, επίσης και του πατέρα τους του Ποσειδώνα, που συμμεριζόμενος τον θυμό των θυγατέρων του, τιμώρησε τη χώρα με πλημμύρες, έστειλε και ένα θαλάσσιο Δράκοντα, το “Κήτος” που τη ρήμαζε!
Το μαντείο του Άμμωνα χρησμοδότησε ότι πρέπει να γίνει εξιλασμός με….ανθρωποθυσία! Συγκεκριμένα, είπαν οι μάντεις, η χώρα θα σωθεί από τη συμφορά μόνον αν η κόρη του βασιλικού ζεύγους, η Ανδρομέδα, δοθεί βορά στο κήτος. Ο Κηφέας δεν δίστασε να συμμορφωθεί. Έδεσε την Ανδρομέδα πάνω σε έναν ερημικό βράχο, κοντά στον ωκεανό, προκειμένου να την βρει και καταβροχθίσει το τέρας….
…… Όπως ο Αγαμέμνων, που για το σφάλμα του να φονεύσει σε
κυνήγι το ιερό ελάφι της θεάς Άρτεμης, η θεά επέβαλε άπνοια στο λιμάνι της
Αυλίδας, όπου συγκεντρωμένος ο τεράστιος στόλος των Αχαιών ήταν έτοιμος να αποπλεύσει για την Τροία,
προκειμένου οι Πανέλληνες να πάρουν εκδίκηση για την αρπαγή της Ελένης.
Τότε,
για να κατευναστεί ο θυμός της θεάς και πνεύσουν ούριοι άνεμοι, έπρεπε να
θυσιαστεί σε βωμό η κόρη του υπαίτιου Αγαμέμνονα, βασιλιά των Μυκηνών και
αρχιστρατήγου της εκστρατείας….. σύμφωνα με τον χρησμό
του μάντη Κάλχα,….. ο οποίος κι’ αυτός, σαν αστερισμός (4138 Kalchas), έχει αναληφθεί
στους ουρανούς!
Τυχαία, λίγο μετά, πέρασε από εκεί καβάλα στο φτερωτό άλογο του, τον “Πήγασο”, ο
ξακουστός γιος του Δία
και της Δανάης, ο Περσέας. Ο Περσέας, με την βοήθεια της θεάς Αθηνάς,
είχε σκοτώσει την γοργόνα “Μέδουσα” και μέσα σε σακίδιο κρατούσε το τρομερό
κεφάλι της, που αντί για μαλλιά είχε φίδια….
…… Το φοβερό «Γοργόνειο», που η θεά Αθηνά θα παραλάβει από τον
ήρωα, και θα το επιθέσει στην ασπίδα της. Θα καταστεί αποτρεπτικό σύμβολο. Το κεφάλι
της Μέδουσας, ακόμη και νεκρό, πέτρωνε όποιον το κοίταζε…….
Ο Περσέας είδε τη αλυσοδεμένη κόρη, και όταν
αντιλήφθηκε το κήτος να βγαίνει από το πέλαγος για να την κατασπαράξει, όρμησε
κατά πάνω του, το θανάτωσε και την απελευθέρωσε.
…… Άλλος «Άγιος Γεώργιος»,
που πήγε και σκότωσε
το δράκο που φυλούσε
το νερό μιας πηγής, κάπου στη Λιβύη, και έτσι έσωσε από την λειψυδρία τη χώρα. Έσωσε
και μια βασιλοπούλα που είχε κληρωθεί να είναι η επόμενη λεία, η τακτικά προσφερόμενη
στον δράκο, προκειμένου να τους επιτρέπει υδροληψία.
Ο Περσέας ερωτεύτηκε κεραυνοβόλα την Ανδρομέδα. Ήρθε σε επαφή και συμφώνησε με τον πατέρα της βασιλιά Κηφέα, να την πάρει για γυναίκα του, ωστόσο αντιμετώπισε δυσκολίες από τεχνάσματα – δολοπλοκίες του Κηφέα, διότι αυτός και σε άλλους την είχε υποσχεθεί, όπως στον αδελφό του, και θείο της Ανδρομέδας, τον Φινέα, καθώς και στον (επώνυμο) ήρωα της Φοινίκης, τον Φοίνικα.
……. Οι ηγεμόνες, και μέχρι τα νεώτερα χρόνια, “παζαρεύουν”
τους γάμους των παιδιών τους, για λόγους πολιτικών συνδιαλλαγών, συμμαχιών,
οικονομικών και εδαφικών συμβιβασμών, βλέψεων κατακτητικών κλπ.
Στην περίπτωση της Ανδρομέδας, καθαρά διαφαίνεται (από τον μύθο) πως
ο Κηφέας, διαπραγματευόταν το δακτυλίδι της κόρης του με τον αδελφό του
για λόγους ενδοδυναστικών ισορροπιών και (ταυτόχρονα) με τον βασιλιά της Φοινίκης
για λόγους συμμαχίας ή επεκτάσεως του βασιλείου του. Και, ίσως να έμπλεξε με
αυτά τα τερτίπια του, και για να ξεφύγει σκηνοθέτησε την εξαφάνιση - περιπέτεια της Ανδρομέδας ….
Τελικά ο ανιδιοτελής
ΕΡΩΤΑΣ των δύο νέων, ξεπερνώντας όλα τα εμπόδια, νίκησε θριαμβευτικά!
Οι πιο πάνω σκέψεις είχαν ήδη από τα αρχαία χρόνια διατυπωθεί…..
Το ζευγάρι, διέφυγε από την Αιθιοπία και έφτασε στην Ελλάδα….. Τελικά, ο Περσέας μετά από πολλές περιπέτειες, στέφτηκε βασιλιάς της Τίρυνθας, δημιούργησε την ξακουστή πόλη των Μυκηνών, (με τα «Κυκλώπεια Τείχη» της), που έμελλε να κυριαρχήσει επί πολλές γενιές στον Ελληνικό χώρο και με την Ανδρομέδα έζησαν ευτυχισμένοι, απέκτησαν και εφτά παιδιά.
Από της θεογενείς βασιλείς της Τίρυνθας
Περσέα και Ανδρομέδα και της απογόνους της, ξεκινούν η
περίφημη γενιά του Ηρακλή (γιου
του Δία ωσαύτως), οι
βασιλείς των Περσών κ.ά.…….
ΕΠΙΜΥΘΙΟ
Όταν η Ανδρομέδα και ο Περσέας πέθαναν, οι
θεοί τους έστειλαν στον ουρανό. Το ίδιο και τους γονείς της Ανδρομέδας Κηφέα
και Κασσιόπη, το
φτερωτό ίππο Πήγασο και το θαλάσσιο τέρας Κήτος.
Έτσι δημιουργήθηκαν: Ο αστερισμός της
Ανδρομέδας….. που είναι τόσο όμορφος, «βασίλισσα των Νεφελωμάτων»
έχει χαρακτηριστεί, όσο και η βασιλοπούλα από την οποία πήρε το όνομά του,
καθώς και οι αστερισμοί του Περσέα, του Κηφέα, της Κασσιόπης, του Πηγάσου και του Δράκοντα. Ο
ένας αστερισμός είναι παραδίπλα στον άλλο, για να μας θυμίζουν -κάθε βράδυ- τον
υπέροχο μύθο τους!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου